Tot 1930 had het zwemmen in Ede, toch al niet zo vooruitstrevend op sportgebied, geen enkele kans gekregen. Voor de geboren Edenaar van minder belang, die was als de dood voor water, begrijpelijk als je tussen de bossen en de hei bent opgegroeid. Maar door de vele importmensen werd de behoefte aan een zweminrichting steeds sterker gevoeld. Van de overheid was in die jaren echter weinig medewerking te verwachten. Daarom had zich een comité gevormd met de heer Dinger, de bekende notaris uit Lunteren, als voorzitter, dat zou trachtten deze wens te verwezenlijken.

Door samenwerking van verschillende organisaties en vooral met de medewerking van de Enka-directie werden spijkers met koppen geslagen. Het resultaat was dat op zaterdagmiddag 4 juli 1931 het eerste Edese zwembad, compleet met de nodige kleedruimte, geopend kon worden. Het was stralend weer daar aan de Parallelweg; honderden genodigden en belangstellenden zaten langs het bassin toen om half twee de heer Dinger zijn openingsrede uitsprak. uitte zijn vreugde over de totstandkoming van dit fraaie complex en dankte allen die daaraan hun medewerking verleenden. Om nog enkele namen van het comité te noemen: de heer Bonte, secr., penningm., de heren Cruiff en Den Ouden als technische mensen en de architect Wiepking. Ook de heer Middendorp van de NZB werd dank gebracht voor zijn waardevolle adviezen. Terstond na dit openingswoord werd het bad daadwerkelijk in gebruik genomen door de dames Braun en Oversloot. Deze zwemsters, destijds beter bekend als Zus Braun en Puck Oversloot hadden een internationale bekendheid verworven. Geen wonder dat toen bekend werd dat het tweetal het weekend doorbracht in pension Henda, tegenover het postkantoor, maar nu al lang verdwenen, het Ede's Fanfarecorps hen, op vrijdagavond 3 juli, een serenade bracht. Talrijke mensen waren aanwezig om een glimp van de beroemde meisjes op te vangen. Tijdens deze opening toonden de zwemsters de verschillende zwemslagen en gaven een demonstratie schoonspringen. Daarna volgde een onderlinge waterpolowedstrijd door de Wageningse zwemver. "De Rijn", een voor Ede geheel onbekende tak van sport. Hiermede was de inwijding een feit en werd het bad voor het publiek opengesteld. De middag werd met vrolijke muziek door de toen nog bestaande Enka-harmonie opgeluisterd. Al gauw nadat bekend werd dat het zwembad op Enka-terrein zou komen, haalden veel mensen vast hun neus op, denkend aan de geur die dit bedrijf op bepaalde tijden kon verspreiden. Zij hebben evenwel ongelijk gekregen het bad heeft zich steeds, bij geschikt weer althans, waarvan een open zweminrichting nu eenmaal afhankelijk is, tot aan de dag van heden in een grote belangstelling van de Edese burgerij mogen verheugen.

H. J. Nijenhuis