In het begin van de dertiger jaren begon ook in onze omgeving de wandelsport opgang te maken. Grote stimulator op dit terrein was de bekende adjudant J. H. Teunissen van Manen die al jarenlang tijdens de Nijmeegse vierdaagse een groep militairen zegevierend over de eindstreep bracht. Van georganiseerd verband onder de Edese jeugd was echter nog weinig sprake.

Wel werd voor bepaalde marsen door enkele enthousiastelingen in de plaatselijke bladen een oproep geplaatst om met een groep hier aan deel te nemen. Daarover gaat dit stukje, beschouwt u het maar als een jeugdherrinering. In 1933 werden op een dergelijke manier liefhebbers opgeroepen voor deelname in augustus aan de "Standaard" mars te Amersfoort. "De Standaard" was een A.R. dagblad dat na de oorlog onder de naam " Trouw is terug gekomen. De afstand bedroeg 30 km en daar ook éen aantal leden van de gymnastiekver. DOK in eigen verband zouden deel nemen kon gezamenlijk, per bus gereisd worden a zestig cent per persoon. Teneinde best lagen op het ijs te komen waren door een groep al een paar trainingsmarsen gehoude. De laatste zou plaatsvinden op zaterdagmiddag 4 augustus. Eventuele liefhebbers werden verzocht genoemde middag om twee uur bij hotel "Buitenzorg" te komen, Nu deden wij in onze jeugd, zij het op primitieve wijze, ook wel wat aan sport, reden ,dat een, van mijn kameraden,Ab Vlag, voorstelde om samen mee te gaan.
Veel voelde ik er niet voor, het leek me nog al saai, dertig km lang wandelen, maar hij wist me over te halen. Z'n sterkste argument was dat je na afloop een medaille kreeg, dus waren wij die bewuste zaterdagmiddag present. Er waren ongeveer zestien meisjes en jongens aanwezig; de leider hield een babbeltje maar maakte daarop meteen twee blunders. Hij zei ongeveer : Mensen, zoals jullie zien hebben wij vanmiddag twee nieuwelingen die ongetraind zijn en het moeilijk kunnen krijgen. Wij zaten al op de kast, maar hij vervolgde: Daarom moeten zij beiden maar voor op lopen; dan kunnen zij zelf het tempo bepalen. Wij keken elkaar aan, zeiden niets, maar dachten hetzelfde.
Er werd vertrokken, richting Lunteren om via Ederveen en de Klomp naar Welgelegen terug te keren. Nu waren wij beiden vrij lang en zetten er onmiddellijk een behoorlijk gestrekte pas in.

Aanvankelijk ging het goed er werden vrolijke marsliedjes gezongen maar na Lunteren bleek de tweede fout
van de opzet,vooral de.kleineren begonnen moeite te krijgen met onze onverstoorbare lange tred. Maar, onbarmhartig liepen wij in hetzelfde tempo door, de leider en enkele anderen hadden er geen moeite mee maar het merendeel had er al lang tabak van. Het zingen was al lang verstomd, nu meende Ab dat zijn tijd gekomen was om een lied in te zetten. Hij begon met: "Als ik naar jouw blinde ogen kijk". Een ieder die zich deze overbekende smartlap uit die dagen nog herinnert zal weten dat marcheren op deze melodie vrijwel onmogelijk is.
Bij de "Bruine Horst"gekomen vond ook de leider het.welletjes en commandeerde een kwartier rust, het geen Ab de opmerking ontlokte: ,Nu al, zo'n eindje loop je toch in éen ruk. De rest deden wij wat kalmer aan in de overtuiging dat wraak, zoet is.
De mars in Amersfoort hebben wij ook nog meegelopen al had men de les geleerd en liepen wij met enkele andere opgeschoten jongens achter in de groep.
Overigens zou dit mijn enigste prestatie op wandelgebied blijven.

H. J. Nijenhuis