Voetballers komen aarzelend los

De gemeente Ede telt dertien bij de KNVB aangesloten veldvoetbalclubs. Enkele duizenden pupillen, junioren en senioren bevolken wekelijks de tientallen gemeentelijke velden. Hoe anders was het in
het begin van deze eeuw.
Volkssport numero één kwam in deze regio met horten en stoten van de grond .

Van de nu nog bestaande verenigingen stammen Ede (1920),Edese boy’s (1927) en DTS (1935) van voor de tweede wereldoorlog terwijl in Lunteren van 1932 tot 1945 gevoetbald werd onder de naam ASNOD. Vele clubjes hadden toen echter al hun laatste adem uitgeblazen.

De komst van het garnizoen, in 1906, bracht feitelijk leven in de brouwerij. De legerleiding propageerde de voetbalsport, omdat die de teamgeest bevorderde.
Het was daar dat jeugdig Ede-Zuid kennis maakte met het leren monster. De gevolgen bleven niet
uit. Al snel werd een club uit de grond gestampt. KMD, ofwel Klein Maar Dapper, was de naam van het
gezelschap pioniers. De vereniging deed haar naam slechts gedeeltelijk eer aan, want ze ging al ras ten
onder.
Niet lang getreurd, want in 1910 werd een tweede poging gewaagd.
Overwinning Behalen Is Ons Doel (OBIOD) heette de nieuwe vereniging, opgericht door anderen en in
tegenstelling tot KMD niet spelend op "Schraaljammer", een stuk hei waarop nu de ENKA is gevestigd,
maar op een braak liggend perceel aan wat nu de Sportlaan is.
Geruisloos verdween echter ook OBIOD van het toneel om te worden opgevolgd door Juliana, dat het wat
langer volhield dan z'n voorgangers.
Maar ook Juliana bleek geen eeuwig leven beschoren. De club werd weggeconcurreerd door EVV, dat
het levenslicht zag tijdens de eerste wereldbrand en aanvankelijk louter bestond uit militairen. EVV beschikte over de betere spelers en trok daardoor de meeste aandacht, terwijl de kas wat beter was gevuld.
Een gevolg van de entreeheffing bij de wedstrijden.

Met de binnenkomst van burgerjongens kreeg E VV er in 1920 een in dimensie bij. Onder de naam vv en
de av E VV Ede werd de vereniging opnieuw opgericht. De basis voor de huidige club was gelegd. In 1923
verdween de toevoeging E VV , toen een fusie werd aangegaan met Tot Oefening Van Onze Ledematen
(TOVOL), een clubje uit het "oude" dorp.

 

Het bloed kroop echter ook in het "oude" dorp waar het niet gaan kon.
In 1927 was daar Edesche Boys, in het leven geroependoor een aantal jongens wier ouders voetbal als iets
des duivels zagen. De rood-zwarten groeiden evenwel tegen de verdrukking in. Het veld van de Boys, oog
steeds befaamd om het hoogteverschil, lag achter de watertoren in het centrum.
Legaal in clubverband voetballen kon vanaf 1935 ook voor niet katholieke Edenaren. Eerst onder de
vlag van de Christelijke Jongelingsvereniging, twee jaar later bij het dan zelfstandig opererende DTS
(DoorTraining Sterk). De scheiding was noodzakelijk toen bleek dat uit eigen kring niet genoeg aanwas
kwam.
Terwijl DTS kampte met kinderziekten, had op voetbalgebied Lunteren als eerste buitendorp zich al
geroerd. In '34 kwam daar Al Strevend Naar Ons Doel (ASNOD) tot leven, als zondagvereniging. Otterlo
volgde het goede voorbeeld van Lunteren vervolgens in het eerste oorlogsjaar.

Na 1945 maakte het voetbal in de gemeente Ede, evenals in de rest van het land, een periode van grote bloei , door. Dertien clubs zijn er momenteel, zoals reeds gememoreerd. Wat met horten en stoten van de grond kwam, staat nu zo vast als een buis.