Op 29 november 1918 werd in ons dorp de "Edesche IJsvereeniging" opgericht. Voor deze, destijds waterarme omgeving, een opmerkelijk feit. Wel moeten we er direct aan toevoegen dat het initiatief grotendeels kwam van mensen, die zich geleidelijk hier hadden gevestigd. De geboren Edenaar toonde weinig belangstelling voor zwemmen en schaatsenrijden,overigens begrijpelijk als je tussen hei en bossen bent opgegroeid waar in de wijde omtrek vrijwel geen water was te bekennen. Toch gaven zich bij de eerste informatieve vergadering niet minder dan vier en vijftig personen als lid op. Het allereerste bestuur bestond uit de heren: Wiepking, Hossevoort, De Boer, Noonnan en Kreek.

Eerste ijsbaan
De wasserij Gelria " beschikte tussen Schaapsweg en Ganzenweide over een enorme lap grond, waar omsloten door een wal van ongeveer een meter hoog het overtollige water werd geloosd, in de volksmond bekend als "de zeepsloten". De directie van "Gelria" stelde deze waterplas gedurende de wintermaanden beschikbaar als ijsbaan.Wel moest het' een paar dagen behoorlijk vriezen alvorens dit water, vol zeep en chloor resten in betrouwbaar ijs was veranderd.
Maar als aan deze voorwaarde was voldaan en een blauwe vlag boven op de watertoren, voor iedereen goed zichtbaar, aangaf dat de ijsbaan geopend was, draaide de zaak meteen op volle toeren. Vooral toen bij de baan een kantine werd gebouwd, waar men onder het genot van een drankje kon uitrusten. Hier heerste op hoogtijdagen een gezellige drukte. Er werden, ijs en weder dienende, alle mogelijke wedstrijden georganiseerd. Zoals op 10 maart 1931, een late winter voor jongens, waarvan de uitslag luidde: 1. R. Fokkens, 2. H. J. Moll en 3. J. van Egmond.
Daarna kwam de klad er in ,er volgden winters met weinig of geen ijs, waardoor het ledenbestand van EIN erg terugliep. De meeste mensen keken eerst de kat uit de boom; pas als er werkelijk kans was op behoorlijk ijs, betaalden zij hun contributie. Er werd jarenlang met verlies gewerkt en als laatste redmiddel besloot men, dank zij de medewerking van de firma Bruil, de gehele ijsbaan van een betonvloer te voorzien.

IJs en kano's
Wasserij "Gelria" was inmiddels aangesloten op de gereed gekomen gemeentelijke riolering en vormde dus geen belemmering. De opzet was tweeledig: bij winterdag eerder en vooral beter ijs en in de zomermaanden kon de jeugd hier de kanosport beoefenen. Een aantal kano's werd aangekocht, die per uur gehuurd konden worden.
Op maandag 1 juni 1936, tweede Pinksterdag, werd deze kanovijver onder vrolijke muziek, verzorgd door de firma Weimar geopend. Nog diezelfde middag werden onder leiding van de heer Teunissen van Manen, wedstrijden voor jongens en meisjes georganiseerd. Daarbij bleek dat de Edese jeugd nog weinig ervaring bezat in deze tak van sport, wat tot grote hilariteit van het aanwezige publiek, heel wat aanvaringen ten gevolge had. Voor de aardigheid nog de namen van de prijswinnaars: meisjes: 1. J. Ekeris, 2. J. de Bondt en 3. A. Hettelink, jongens: 1. H. Beukhof, 2. F. Dekker en 3. P. Ras.
Ondanks deze goedbedoelde opzet, kon de Edese IJsvereniging het hoofd niet boven water houden en valt, mede door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, het doek. Thans liggen hier straten waaraan woningen staan, slechts de naam "Ganzenweide" herinnert oudere mensen nog aan de plaats, waar zovele Edese schaatsers eens van hun sport genoten.
H. J. Nijenhuis.