Berend Schuurman was een man die indruk maakte en er strenge Christelijke beginselen op na hield.
Jarenlang heeft hij deel uitgemaakt van de kerkraad en was dominee zelfs behulpzaam met het geven van Catechisatie lessen. Hij hield daar de wind eronder; er zijn nog oude Edenaren die bij hem "in de leer" zijn geweest en zich dat goed herinneren. Uit hoofde van zijn functie versleet hij nog al wat zwarte handschoenen, die hij altijd kocht bij de dames Kloosterboer aan het Maandereind. Ook de domine kocht ze daar, maar kreeg dan van Toos Kloosterboer altijd een goede sigaar. Het kwam Berend ter ore; dat klopte niet, tenslotte was hij een betere klant dan dominee. Bij de eerst volgende aankoop gaf hij de dames te verstaan. "En een dominee''s sigaar erbij, anders ga ik voortaan naar Petersen, iets verderop,hetgeen hem in het vervolg ook een rokertje opleverde."

Die Schuurman met zijn éenmansbedrijf was eigenlijk een voorloper van de eerste Edese begravenisonderneming die omstreeks 1910 door de heer Jansen werd opgericht. Ook daar is nog jarenlang een bekende aanzegger, de naam was inmiddels gewijzigd in "aanspreker" werkzaam geweest in persoon van de heer K. L. Stoffers.
Deze man, die voor aan de Grotestraat een zaak in 2e hands meubelen dreef, was door deze functie een bekende figuur in het dorp geworden. Bijna dertig jaar heeft hij dit werk gedaan tot hij op 1 Februari 1947 overleed.
Het is alles verledentijd geworden; de klaagvrouwen verdwenen; de platte wagen eerst vervangen door een lijkkoets met volgrijtuigen, nu door auto's. De aanzegger komt niet meer aan de deur, men ziet geen stoet lopende mannen meer.
Nu regelt een begravenis onderneming alles vanaf de kennisgeving tot de dankbetuiging. Rouwdragen komt nog sporadisch voor, maar helaas is met al deze oude gebruiken ook veel eerbied voor de dood verloren gegaan.

H. J. Nijenhuis