65jaar getrouwd

Het is niet iedereen gegeven oud te mogen worden en daarbij tevens gezond van lichaam engeest te blijven. Dit voorrecht
was wel weggelegd voor het
echtpaar M. Rozenboom. Van de
Weerd, dat destijds aan de Horsterweg in Ede woonde. De beide
krasse oudjes mochten op 16 juni
1947 hun vijf en zestig jarig huwelijksfeest vieren. Inmiddels
zijn de nodige jaren verstreken,
maar gezien het zeldzame van
deze gebeurtenis, een gouden
bruiloft komt vaker voor, toch
wel aardig in deze rubriek te
vermelden.

De bruidegom was negenentachtig en zijn vrouw een jaar
ouder en beiden genoten een
dusdanige gezondheid, dat zij
nog op eigen kracht hun huishouden deden. Rozenboom had
meer dan dertig jaar bij de stalhouderij van hotel Het Hof van
Gelderland gewerkt en kon nog
smakelijk vertellen over zijn belevenissen, die hij daar als koetsier had meegemaakt, Toen echter de viervoeters door auto's
werden verdrongen, vond hij het
welletjes,
Opoe las nog trouw de Edese
Courant en vooral de burgerlijke
stand hield zij terdege bij. Zij wist
precies, waar een kleine was geboren, wie er gingen trouwen en
welke dorpelingen waren overleden. Naar goed Veluws gebruik
droeg zij altijd een muts; door de
week van eenvoudige uitvoering, maar voor de zondag werd
een fraai bewerkt exemplaar uit .
de kast gehaald.
Begrijpelijk, dat die zestiende  juni 1947 een enorme feestdag
werd; het echtpaar had bijna
honderd en vijftig nakomelingen,

waaronder al heel veel achterkleinkinderen. En het merendeel was die dag present. De
buurt had zich niet onbetuigd
gelaten en voor het huis een
fraaie ereboog gebouwd.
In de namiddag kwam burgemeester Boot, vergezeld van de
wethouders Wiegeraadt en Hoolboom de gelukwensen namens
het gemeentebestuur aanbieden
en overhandigden daarbij een
enorme bloemenmand. Wethouder Hooiboom had nog een extra
verrassing in petto: hij bood beide oudjes aan in zijn auto een
dagje naar Utrecht te brengen,
waar een dochter woonde, die
echter wegens ziekte niet op het
feest aanwezig kon zijn.
De geste werd gretig aanvaard
en de krasse bruid meende adrem: "Dan morgen direct maar,
want van uitstel komt afstel." Op
het hoogtepunt van de avond
bewees zij nog eens haar vitaliteit. De Harmonie kwam, zoals
steeds bij belangrijke plaatselijke
gebeurtenissen, een serenade
brengen. De dirigent meende,
dat bij dergelijke hoog bejaarde
mensen koraalmuziek het meest
geschikt zou zijn, dus liet hij twee
toepasselijke gezangen spelen.
Daarna werd het echtpaar gefeliciteerd en mochten zij een goed
gevulde fruitmand in ontvangst
nemen. Op zijn vraag of zij tot
besluit nog een nummer zouden
spelen, antwoordde de vrouw:
"Graag, maar dan een vrolijke
mars, dat klinkt heel wat beter op
een feestdag", Een daverend gelach volgde en De Harmonie besloot haar optreden met de vlot
gespeelde Koning Voetbal-mars.
H. J. Nijenhuis