65jaar getrouwd

Het is niet iedereen gegeven oud te mogen worden en daarbij tevens gezond van lichaam engeest te blijven. Dit voorrecht was wel weggelegd voor het echtpaar M. Rozenboom- Van de Weerd, dat destijds aan de Horsterweg in Ede woonde.
De beide krasse oudjes mochten op 16 juni 1947 hun vijf en zestig jarig huwelijksfeest vieren. Inmiddels
zijn de nodige jaren verstreken, maar gezien het zeldzame van deze gebeurtenis, een gouden bruiloft komt vaker voor, toch wel aardig in deze rubriek te vermelden.

De bruidegom was negenentachtig en zijn vrouw een jaar ouder en beiden genoten een dusdanige gezondheid, dat zij nog op eigen kracht hun huishouden deden. Rozenboom had meer dan dertig jaar bij de stalhouderij van hotel Het Hof van Gelderland gewerkt en kon nog smakelijk vertellen over zijn belevenissen, die hij daar als koetsier had meegemaakt, Toen echter de viervoeters door auto's werden verdrongen, vond hij het
welletjes.

Opoe las nog trouw de Edese Courant en vooral de burgerlijke stand hield zij terdege bij. Zij wist
precies, waar een kleine was geboren, wie er gingen trouwen en welke dorpelingen waren overleden. Naar goed Veluws gebruik droeg zij altijd een muts, door de nweek van eenvoudige uitvoering, maar voor de zondag werd een fraai bewerkt exemplaar uit de kast gehaald.
Begrijpelijk, dat die zestiende  juni 1947 een enorme feestdag werd; het echtpaar had bijna honderd en vijftig nakomelingen,waaronder al heel veel achterkleinkinderen. En het merendeel was die dag present.
De buurt had zich niet onbetuigd gelaten en voor het huis een fraaie ereboog gebouwd.
In de namiddag kwam burgemeester Boot, vergezeld van de wethouders Wiegeraadt en Hoolboom de gelukwensen namens het gemeentebestuur aanbieden en overhandigden daarbij een enorme bloemenmand. Wethouder Hoolboom had nog een extra verrassing in petto: hij bood beide oudjes aan in zijn auto een
dagje naar Utrecht te brengen, waar een dochter woonde, die echter wegens ziekte niet op het
feest aanwezig kon zijn.
De geste werd gretig aanvaard en de krasse bruid meende adrem: "Dan morgen direct maar, want van uitstel komt afstel."
Op het hoogtepunt van de avond bewees zij nog eens haar vitaliteit. De Harmonie kwam, zoals steeds bij belangrijke plaatselijke gebeurtenissen, een serenade brengen. De dirigent meende,dat bij dergelijke hoog bejaarde mensen koraalmuziek het meest geschikt zou zijn, dus liet hij twee toepasselijke gezangen spelen.
Daarna werd het echtpaar gefeliciteerd en mochten zij een goed gevulde fruitmand in ontvangst
nemen.
Op zijn vraag of zij tot besluit nog een nummer zouden spelen, antwoordde de vrouw:
"Graag, maar dan een vrolijke mars, dat klinkt heel wat beter op een feestdag", Een daverend gelach volgde en De Harmonie besloot haar optreden met de vlot gespeelde Koning Voetbal-mars.
H. J. Nijenhuis