Meester Stroband

We hebben al eerder heel wat bekende Edenaren even uit de vergetelheid gehaald; ditmaal een paar regels gewijd aan Meester Stroband. Die kwam in 1905, als jong onderwijzer, uit Hindelopen naar Ede, waar in genoemd jaar de eerste Ned. Hervormde School aan de Bergstraat, al gauw bekend als de 'Paasberg-school", werd geopend. Meer dan vijftig jaar, tot zijn pensionering in 1946, zou hij aan deze school verbonden blijven; vandaar dat heel wat oudere Edenaren zich deze sympathieke man nog heel goed zullen herinneren.


Meester Stroband was eigenlijk zijn tijd ver vooruit: hij bepaalde zich niet uitsluitend tot het lesrooster, maar stelde vooral belang in de liefhebberijen en toekomstplannen van zijn leerlingen. Uitermate geduldig toonde hij zich voor de kinderen met minder aanleg, zij kregen extra aandacht. Maar ook voor de meer begaafden, die naar een hogere school zouden gaan toonde hij zijn interesse door hen na schooltijd belangeloos klaar te stomen.


Ontspanning
Mede door zijn huwelijk met Cornelia Schuurman, uit een rasechte Edese familie, had meester Stroband zich als geboren Fries toch wondersnel aan de plaatselijke samenleving aangepast. Aan ontspanning voor de jeugd werd destijds nog weinig gedaan, vandaar dat hij reeds een goed jaar na zijn komst in Ede een Chr. Knapenvereniging, zoals een jongensclub toen nog plechtig genoemd werd, oprichtte. Heel vooruitstrevend ging hij als leider met de leden naar een zomerkamp, iets totaal onbekends voor Edese jongens.


Meester Stroband had nog heel wat meer pijlen op zijn boog. In 1912 werd hij directeur van de door "Patrimonium " in het leven geroepen Vaktekenschool. Daar werd les gegeven in bouwkundig tekenen en voortgezet lager onderwijs voor jongens, die al in de bouwvakken werkzaam waren en geen ambachtsschool hadden bezocht.
Hier was het leiding geven aanzienlijk moeilijker dan op een lagere school, want deze opgeschoten jongens namen al gauw de goede, maar ook de slechte gewoonten van de ouderen in de over. Deze avond vaktekenschool werd tijdens de winteravonden gehouden in de vroegere villa "Mignon", later nog gebouw voor sociale zaken in de Torenstraat, maar nu allang verdwenen. Dit oude gebouw leende zich uitstekend voor allerlei kattenkwaad. Zo kon het gebeuren dat een paar belhamels op het dak klommen en de schoorsteenkanalen met jutezakken dicht stopten. De verstikkende rook van de salamanderkachels maakte het lesgeven onmogelijk. Ook gaskousjes moesten het vaak ontgelden. Later verhuisde de school naar "Heesterheide", waar dergelijke streken niet meer voorkwamen.


Man met betekenis
Verder was meester Stroband jarenlang bestuurslid van "Pro Rege", een instelling die de belangen van Chr. Militaire Tehuizen behartigde, en voorzitter van de "commissie van beheer Ons
Huis", het vroeger zo bekende Verenigingsgebouw aan de Telefoonweg. Tenslotte was hij stuwende kracht van het Zendingswerk en de stimulator van de jaarlijkse gulden collecte voor dit doel.
Wat een capaciteiten en werkkracht bezat deze altijd goed gehumeurde man, zijn dagtaak aan de Paasbergschool, in de wintermaanden vijf avonden per week naar de Vaktekenschool, de zondagmiddag voor zijn knapenvereniging en daar tussen door de nodige vergaderingen waar zijn tegenwoordigheid was vereist. Meester Stroband, een man die van onschatbare betekenis voor het christelijk leven in Ede is geweest, overleed op 5 maart 1956, vijf en zeventig jaar oud, en werd enkele dagen later onder enorme belangstelling begraven.

H.J.Nijenhuis