Zo maar wat moppen met een baard

Mevrouw Pieterse deed open toen er
gebeld was en zag een vreemde man staan
met een klein koffertje.
"U wenst?"
"Ik kom de piano stemmen".
"Ik heb U niet besteld."
"Nee mevrouw, de buren".

Janny, waarom loop je toch altijd het
balkon op, als ik muziekles heb?
Misschien wil je hebben, dat de buren
denken, dat ik je sla.

Zeg Piet, weet je al dat ik niet meer in
de handel ben?
"Ik ben componist geworden".
"En, heb je al wat verkocht?"
"Twee costuums, mijn horloge en mijn
overjas".

"Ober, je hebt me een nat bord gegeven. "
"Dat  is Uw soep, mijnheer! "

Kan ook zo
"Ober, neem deze soep maar mee, dat
is afwaswater"
"Hoe weet U dat mijnheer?"

Of zo
Jan keek naar het blauwe oog, het verbonden hoofd en de dikke neus van zijn vriend
Piet.
"Heb je gevochten ? "
"Hou op ….hou op" Ging ik met mijn
vrouw in een restaurant wat eten.
Janny krijgt soep, ineens ziet ze een
vlieg in de soep drijven! Wat doet ze!
Ze roept de ober en zegt: "Verwijder
ogenblikkelijk dit ongedierte,"
"Nou en?"
"Toen hebben ze mij met z’n drieën het restaurant uitgesmeten."

Midden in "de nacht op de kale berg" gaf
Jan, de paukenist, een harde slag op de pauk.
Verbaasd eerst, daarna woedend, keek de dirigent hem aan.
Jan haalde verontschuldigend zijn schouders op, streek met zijn vinger over het
muziekpapier en zei slemielig:"Rotvliegen"

De bekende dirigent had een vol uur
zwijgend naar Marietjes klarinetspel geluisterd. Met een zucht zette ze
haar instrument weg en keek de Maestro vragend aan.
"Wat moet ik nu verder doen, mijnheer?
"Trouwen".