De oudste Edese zaadhandel gaat dicht. En daarmee komt een einde aan de mogelijkheid zaad "los" te kopen, per ons, per gram of per stuk. Eigenaresse van de eerste Edese Zaadhandel, mevrouw Lien Hendriksen, sluit na precies vijftig jaar het als winkel fungerende schuurtje achter het huis Op den Berg.

"Ik voel me eigenlijk nog goed genoeg om door te gaan", zegt de bijna tachtigjarige zaadhandelaarster",Maar er komt een moment dat je er een punt achter moet zetten. Nu kan ik het nog leuk afsluiten.
De zaadhandel is bijna 85 jaar door de familie Hendriksen gedreven. Ik nam hem over van mijn schoonmoeder.
We zaten toen nog aan de Bunschoterweg, waar nu een parkeerplaats is. In die tijd kwam
een man, ik weet niet waar vandaan, met een blauwe zak op zijn rug. Daarin zat het zaad dat hij
per schepje verkocht.
In die tijd waren het voornamelijk groenten en veevoederzaden. Erwten, bonen, spurrie,knollen, voederbieten en seradelle. Pas veellater zijn er kruiden en bloemenzaden bijgekomen. Mijn schoonvader iedere week naar de markt in Arnhem en na de oorlog betrokken we het zaad uit Enkhuizen", vertelt mevrouw Hendriksen, bij velen meer bekend als tante Lien.

Het is wel minder geworden met de klandizie. Steeds minder mensen hebben een tuin en de
boeren halen het zaad op de Cooperatie. Het gaat Lien Hendriksen aan het hart dat de zaak
sluit. Ik heb geen opvolgers geen van mijn vijf kinderen neemt hem over, maar ik moet eerlijk zeggen dat je er ook niet meer van kunt leven. Je kunt tegenwoordig overal zaden kopen, vroeger was ik de enige .
Toch heeft ze nog wat vaste klantjes, die graag bij haar komen, omdat ze bonen en erwten per stuk verkoopt. "Ik tel de, bonen om de staak en als ze een paar erwten te kort kwamen, hoefden ze geen heel of half ons te kopen". Ze nam de tijd voor een kop koffie en een praatje en menigeen heeft haar in vertrouwen genomen. Ze wisten me wel te vinden, ik heb aardig wat nabuurhulp verleend. Als er in de
buurt een kleine geboren werd moest buurvrouw Hendriksen komen. Ik heb er heel wat zien
komen. Ze hadden me vaak nodig voor allerlei, tot het geven van zetpillen aan toe.

Vervelen zal ze zich niet. Ze is actief lid van de folkloristische groep Felue, plooit Veluwse mutsen, verzamelt oude ansichten, dia's en foto's van verdwenen Edese plekjes en hoopt een deel van haar klanten als contact
te behouden. Er zijn in de loop van vijftig jaar een hoop mensen weggevallen. Maar ik verwacht
toch aardig wat van mijn oude en huidige klanten te zien op de receptie die ik vrijdag 12 december geef in Flora. Van half vijf tot half zeven,daarmee sluit ze een halve eeuw neringdoen af en verdwijnt weer een stukje folklore. Geen zaad meer in kunstig dicht gevouwen puntzakjes voor de Edenaren.
H. J. Nijenhuis