Glorietijd welzijnszorg in jaren zestig

Welzijnszorg. Er is waarschijnlijk geen militair geweest, die niet met deze "afdeling ontspanning" van het leger in aanraking is , gekomen. In een grote legerplaats als Ede was en is uiteraard ook de welszijnszorg (in de wandeling als WZZ bekend) actief. De activiteiten van WZZ hielden overigens geen gelijke tred met de uitbreiding van het garnizoen, zo blijkt uit een gesprek met een man, die bijna twintig jaar als welzijns (onder)officier actief is geweest. Dat is de heer G. W. A. van Deursen, bij vele Edenaren beter bekend als het enige, maar spraakmakende raadslid van Gemeentebelangen.

Je zou in de welzijnszorg in Ede drie periode kunnen onderscheiden", meent van Deursen. "Je had de jaren vijftig, waarin er
wel iets, maar toch niet zo bar veel gebeurde.
Toen kwamen de jaren zestig, het hoogtepunt, terwijl het in de jaren zeventig weer minder is geworden, door verschillende oorzaken.
In de jaren vijftig bestond het werk een WZZ-man hoofdzakelijk uit het vertonen van een film, een of twee keer in de week
.'s Avonds was hij op de kazerne de vragen van dienstplichtigen te kunnen beantwoorden. "Verder was er dan ook
winkeltje, waar hoofdzakelijk souvenirs verkocht werden".

In de jaren zestig ging het in Ede de goede kant op met de welzijnszorg. Van Deursen regelde de zaken in de Friso Mauritskazerne kreeg er later ook de Van Essen/Kool/ Bergansiuskazerne bij. In die tijd had je er dagtaak aan. Er werd veel georganiseerd.
Ik heb me bijzonder ingespannen voor beter contact tussen militairen en burgers.
We organiseerden voetbalwedstrijden burgers-militairen, in de kazerne. Dat vond plaats op het grasveld voor de hoofdgebouwen: waar nu de Klinkerbergerweg ligt.

Moeilijkheden
Er waren avonden dat er honderden burgers op het kazerneterrein. waren. Eén keer kreeg Van Deursen daar bijna moeilijkheden mee. "Een hoge militair uit Den haag verbleef enkele dagen in het Friso!Maurits. Die kijkt uit het raam en ziet daar 's avonds massa's burgers het terrein op komen. Hij vond dat dit niet kon en was bang dat er problemen kwamen. Die zijn er nooit geweest. Jarenlang hebben we binnen het kazerneterrein evenementen gehouden.
Gaandeweg werden er minder voorstellingen in de kazerne gehouden omdat Van Deursen er naar streefde om de militairen
naar De Reehorst te krijgen. Ze konden daar voor dezelfde prijs als in de kazerne terecht. De rest paste defensie bij. En natuurlijk waren die voorstellingen ook voor burgers toegankelijk.

In de jaren zeventig liep de belangstelling voor evenementen, hetzij in de kazerne, hetzij er buiten, terug. "In de eerste plaats
namen de hobbyclubs een grote vlucht en ontstond er ook belangstelling voor cursussen. Een nog belangrijker oorzaak was dat de dienstplichtigen de beschikking kregen over een auto, waarmee ze 's avonds vaak naar huis gingen. En in het weekeinde is er vandaag de dag ook al bijna geen dienstplichtige meer in de kazerne. Het gevolg  is dat bepaalde activiteiten niet meer willen. Daar staat tegenover dat de hobbyclubs in de Edese kazernes goed lopen. Ook de winkel is
de laatste jaren veel uitgebreider geworden, er is veel meer te koop. WZZ vervult ook nu zeker een belangrijke taak, alleen is de aanpak nu anders dan in de jaren vijftig er zestig, zo besluit de oud-welzijnszorg-officier.