Op een mooie zomerdag in 1906 zou een deel van het elfde regiment infanterie, dat in Ede gelegerd was, op mars gaan. De kapitein was verhinderd en liet zich vervangen door een voor de manschappen onbekende luitenant. Deze officier echter was dermate kaal, dat zelfs een groot deel van zijn achterhoofd geen enkel haartje vertoonde.
Deze luitenant nu liep aan het hoofd van de troep en het duurde niet lang voordat iemand tegen zijn buurman aanstootte en zo hard, dat de helft van de manschappen het hoorde, zei: "Zeg, moet je eens op die luit letten. Z'n blote kont komt onder zijn kepi uit". De troep barstte uit in een daverend gelach. De luitenant keek om, vermoedde de oorzaak van de vrolijkheid
maar marcheerde stug door. Het was niet Voor het eerst dat zijn kaalheid aanleiding tot hilariteit gaf.