Poelepetaten

Weet u wat poelepetaten zijn?
Zo niet, wellicht, dat onderstaand stukje daarover wel duidelijkheid kan verschaffen.
Een inwoner van Wekerom hield tientallen jaren geleden een aantal van deze dieren. Volgens de eigenaar konden poelepetaten allerminst met kippen worden vergeleken, maar vormden een apart ras.
Ze mochten derhalve van hem vrij rondlopen, waarvan zij dan ook een dankbaar gebruik maakten. Tijdens de zwerftochten scharrelden de dieren af en toe ook op het terrein van buurman, een landbouwer, waarbij zij sommige gewassen niet ongemoeid lieten. Begrijpelijk was, dat de man daarvan minder gediend was en na enkele, overigens tevergeefse waarschuwingen de politie inschakelde.


Gelijk
De  gearriveerde dienaar van de wet bekeek de situatie, constateerde dat buurman gelijk had en gaf de eigenaar een proces-verbaal, gegrond op de bepaling, dat men niet uitvliegend gevogelte, waartoe onder andere ook kippen behoren, op eigen terrein diende te houden. Speciaal  op aandringen  van de bekeurde, werd daarin vermeld dat hier sprake was van poelepetaten.
De zaak kwam voor de kantonrechter. Deze had ook al moeite met dit eigenaardige woord en liet een deskundige opdraven. Deze verklaarde, dat op het platteland de naam poelepetaat wel wordt gebruikt, evenals men daar soms van phoea in plaats van eekhoorn spreekt. Maar in wezen zijn poelepetaten gewoon parelhoenders, zodat de overtreding wel degelijk onder
eerder genoemde bepaling valt.


Geen schade
Onmiddellijk kwam verdachte in het geweer: Ik blijf ze poelepetaten noemen en ze hebben totaal geen schade bij buurman aangericht. Het is louter pesterij van hem. Onlangs heeft hij speciaal om mij het uitzicht te belemmeren een rij manshoge heesters op de scheiding gezet.
Blijkbaar boterde het minder goed tussen beide buren, want het proces-verbaal vermelde nog de volgende uitdrukking van verdachte: " Voor die rotboer houd ik mijn poelepetaten niet vast".
Dat klinkt ook niet vredelievend, meende de kantonrechter, waarop verdachte reageerde: "Ik heb dat niet gezegd.
Waarschijnlijk heeft de agent mij niet goed verstaan of begrepen .
Daarna maakte hij er zijn zaak niet beter op door er aan toe te voegen: "Dat is heel goed mogelijk, want de intelligentie bij veel van deze mensen staat op een laag pitje".


Zere been
Dat was natuurlijk tegen het zere been van zowel de kantonrechter als de ambtenaar van het openbaar ministerie. Hij kreeg een flinke schrobbering en verloor alle sympathie van beide magistraten. Men maakte er geen woorden meer aan vuil. De overtreding was bewezen en het openbaar ministerie eiste vijftien gulden boete of zes dagen hechtenis met bovendien de opdracht zijn parelhoenders ("poelepetaten " , interumpeerde verdachten hardnekkig) voortaan vast te houden.
"Als dat werkelijk moet gebeuren, hak ik ze nog liever de kop af en kook er soep van",klonk het onmiddellijk. Een ware dierenliefhebber bent u blijkbaar ook al niet en gezien uw optreden en uitlatingen voor de balie verdubbel ik de eis en veroordeel u tot dertig gulden of vijftien dagen. Daarmee was het laatste woord door de kantonrechter gesproken. De man vertrok, mopperend op alle mensen, die nog geen poelepetaten van parelhoenders konden onderscheiden.