,,Zoiets blijft  je hele  leven bij ,,

In de nacht van zaterdag 2 op zondag 3 augustus 1958 werd de 73-jarige Canter Visscher in zijn woning aan de Wekeromseweg 6 om het leven gebracht. De alleenwonende, homofiele bejaarde, was op beestachtige wijze vermoord: zijn hoofd en borst vertoonden verscheidene steekwonden, terwijl
hem bovendien de schedel met een stomp voorwerp was ingeslagen. Zijn voeten waren met een stropdas aan elkaar gebonden; enkele lege portemonnees, verborgen onder wasgoed in een teiltje met water duidden op een roofmoord.

De speurtocht naar de moordenaar bleef zonder resultaat, want een dader is nooit gevonden. Die ligt misschien letterlijk op het kerkhof of loopt ergens nog op vrije voeten rond.
Nu, bijna 27 jaar later, houdt de moord op Canter Visscher, gepensioneerd bouwkundig tekenaar van de genie, de gemoederen van in ieder geval één Edenaar nog steeds bezig:
De gepensioneerde rechercheur Eemsing (67). Hij heeft welliswaar het dossier allang geleden
gesloten, maar in gedachten dwaalt hij nog dikwijls af naar het huisje aan de Wekeromseweg,
ook al is de moord inmiddels verjaard.

"Zoiets blijft je je hele leven bij", zegt Eemsing, gravend in zijn geheugen. De feiten herinnert hij zich nog opperbest: Canter Visscher nam kort voor dat fatale weekeinde een naar schatting 28 tot 32-jarige man
mee naar huis. Hij deed meer inkopen dan normaaI en is op vrijdag met die onbekende man
in het Arnhemse restaurant Rutex geweest. We hebben namelijk nog een bonnetje gevonden.

Vrijdagavond is het slachtoffer samen met de onbekende man in
een V AD-bus van de dienst Ede-Apeldoorn gezien, maar het signalement was uiterst vaag. Zaterdagavond omstreeks zes uur is Canter Visscher voor het laatst levend gezien in een winkeltje
vak bij zijn woning.

Over wat er tussen zaterdagavond en maandag gebeurde, kan men alleen maar gissen. Op
maandagavond 4 augustus werd Canter Visscher dood aangetroffen in zijn vrij afgelegen, tussen
de bomen verscholen woning De Hessensporen.
Een Edese petroleumbandelaar vond het vreemd dat op zijn bellen geen gehoor werd gegeven, hoewel de deuren niet op slot waren. Hij waarschuwde de buren, die op hun beurt de politie alarmeerden. Canter Visscher lag in een laken gewikkeld en aan voeten gebonden in pyama op bed, met ingeslagen schedel en minstens 15 steekwonden.
"Een zeer laffe moord waar ik nog geregeld aan zit te denken", aldus Eemsing. "De moordenaar
heeft waarschijnlijk die zondagavond een oude fiets gebruikt om weg te komen. De fiets werd
terug gevonden bij het station in Oosterbeek, de sleutel lag in de struiken. De woning was doorzocht en er werd wel wat geld vermist, maar dat kan nooit meer geweest zijn dan zo'n 75 gulden.
In Ede was bekend dat Canter Visscher beslist niet welgesteld was, ook al gedroeg hij zich graag
als  de grand seigneur".

"Het is jammer  dat we nooit  ver zijn gekomen met het onderzoek. De recherche was destijds
een stiefkindje; het verkeer gaf meer rompslomp en kreeg alle voorrang. Er zaten toen drie man
op de recherche, van recherchebijstandsteams hadden we nog nooit gehoord. Je had niet eens
tijd om alle tips die na de moord binnen kwamen, direct na te trekken. We hebben wel een potentiële verdachte gehad, een homo die al eens eerder een moord had gepleegd, maar deze moord heef.
hij nooit bekend en bovendien had hij een alibi. Mocht de dader alsnog gevonden worden, dan
kunnen ze 'm niks meer maken, want de moord is al verjaard.

Naar aanleiding van de moord op Canter Visscher werden coördinatievergaderingen  van het recherchepersoneel in het arrondissement Arnhem op poten gezet; enkele jarenlater volgden de
recherchebijstandsteams. Zo'n team kwam direct in actie toen in de jaren zeventig de expediteur
Bouw uit Nijkerk in Ede werd doodgeschoten door de dief van een vrachtwagen voljenever. De
dader kon zes weken later in de kraag worden gevat.

Eemsing: " We hadden om de vier, vijf jaar een moord in Ede.
Neem nou die vrouw die tijdens een ruzie in een flat aan de Ranonkellaan door haar man
werd doodgestoken, of de moord op Floor en de executie van Piet Smit bij De Klomp.

Eemsing kan uren vertellen, niet alleen over de moorden maar ook over om  maar wat te
noemen de Ederveense veedief die 103 gestolen koeien op zijn naam had staan, en de Lunterse
gaatjes boorder, die na zeker 100 inbraken door de mand viel.
Eemsing heeft er niet minder dan 37 Edese dienstjaren opzitten. In 1940 kwam de ex-timmerman uit Groningen na zijn militaire dienst bij de Edese politie. Vanaf 1945 zat hij bij de recherche, waar hij altijd met plezier heeft gewerkt. Wat is het grote verschil tussen vroeger en nu?

De criminaliteit is bevorderd door de lage straffen die tegenwoordig worden uitgedeeld. Dat
is bovendien erg frustrerend voor een politieman. Alternatieve straffen? Daar moet ik om lachen. Ik weet wel datje van een gevangenisstraf niet beter wordt, maar als je iemand niet slechts een maandje maar een jaar vast zet, ben je hem ook al die tijd kwijt.

Eemsing heeft, in de zeventiger jaren, de eerste tasjesroof nog meegemaakt. "Daar zag ik een
groot gevaar in. Een jongere collega wou er een beetje makkelijk overheen lopen, maar ik zei: hier
moet je goed werk van maken.
Helaas is mijn vermoeden bewaarheid geworden. Tasjesroven zijn nu aan de orde van de
dag.