Op 17 april 1945 werd Ede bevrijd en de mensen die dat mochten meemaken waren blij en verdrietig. Blij omdat de onderdrukking voorbij was. Verdrietig om de wonden die de oorlog had achtergelaten.

Financieel gezien stond Nederland voor een bankroet. En ook voor de toenmalige "Spaarbank voor Ede" was
het zeer magertjes gesteld. Uit het Jaarverslag 1945 de twee volgende citaten: "Het is ons een behoefte uiting te geven aan onze diep gevoelde dankbaarheid voor de bevrijding van ons vaderland van een bezetting, welke zulke diepe sporen in ons volksbestaan heeft achtergelaten.
De grote werkelijkheidszin en de ongebroken geestkracht van ons volk schenken ons evenwel de overtuiging, dat er allerwegen , gestreefd zal worden naar herstel en , wederopbouw van veel, dat gedurende de bezettingsjaren op zoo rampspoedige wijze verloren ging!

Het verslag vervolgt dan met: 1945 is een jaar geweest van grote tegenstellingen. Terwijl de omzet in den aanvang van het verslagjaar ver beneden het normale bleef, werd de tweede helft van het jaar gekenmerkt door een ongekende drukte, waarbij alle vorige records in belangrijke mate werden overtroffen!

Die ongebroken geestkracht en werkelijkheidszin was inderdaad de basis van de wederopbouw. En verdere groei natuurlijk!
De Spaarbank voor Ede is de Gelders Utrechtse Spaarbank geworden.
Na 40 jaar kunnen wij echt wel zeggen dat er iets staat. Maar ondanks het feit dat bij ons alles om geld gaat, is het enige wat wij niet kunnen betalen: bevrijding!
Trouwens, dat gevoel is ook nauwelijks met een pen te beschrijven.