Het mag bekend zijn, dat bepaalde gedeelten van ons dorp,zij het soms met tussenpozen van jaren, bij een zomerse onweersbui, blank komen te staan. Voor de aanleg van riolering in de dertiger jaren was dit euvel nog veel groter, want van de hoger gelegen onverharde wegen werd met het water ook het nodige zand meegevoerd. Dagenlang waren dan gemeentewerklui met de gebrekkige hulpmiddelen van die tijd in de weer om de straten weer toonbaar te maken.

Maar ook na ingebruikneming van de vloeivelden kwam het voor dat de rioleringsbuizen niet zo snel het aangevoerde water konden verwerken. Vooral het Maandereind maar ook andere laaggelegen buurten werden herschapen in uitgestrekte watervlakten die van gevel tot gevel stonden waar de jeugd, zodra het droog werd, zich een paar uur kostelijk amuseerde en er zelfs roeibootjes aan te pas kwamen.

Slagregen
Een dergelijk noodweer ontlastte zich boven het dorp in de nacht van zondag 31 juli op maandag 1 augustus 1939 Debliksem was niet van de lucht en de ene zware donderslag volgde op de ander. Daarna viel van half een tot half twee een slagregen die het halve dorp onder water zette. Geen mens bleef in bed iedereen wachtte gespannen op het einde van de bui om daarna buiten poolshoogte te nemen het geen een ongekende drukte op dit nachtelijk uur veroorzaakte.
Alleen bij een woning onder aan de Kreelseweg, waar zich het nodige had verzameld, bleef alles donker. De buurt wist echter dat de bewoners juist die zaterdag met vakantie waren gegaan maar was niet op de hoogte dat zij, voor veertien dagen, van huis geruild hadden met een echtpaar uit Rotterdam. Deze twee waren die zelfde dag per fiets, een dergelijke afstand fietsen was destijds heel normaal, naar Ede gekomen.Vermoeid door de tocht gingen beiden die eerste avond bijtijds naar bed en sliepen zo vast dat zij van het onweer niets bemerkten .
Daar kwamen zij de volgende morgen wel achter: tot hun ontzetting bleek inde hal, keuken en kamer bijkans een decimeter water te staan, terwijl een vuile streep op het behang aantoonde dat deze stand nog aanmerkelijk hoger was geweest.

In arren moede werd de politie gewaarschuwd die op haar beurt weer de brandweer alarmeerde.
Deze mensen die reeds de gehele nacht in touw waren geweest, met het leegpompen van kelders,
namen dit karweitje er ook nog even bij, waarna het echtpaar de benedenverdieping een grondige
schoonmaakbeurt gaf. In plaats van de geplande fietstocht door de bossen werd de eerste vakantiedag voor de Rotterdammers een behoorlijke werkdag en nog wel in andermans woning.

Verbitterd

In de Edesche Courant van 8 september 1958 werd melding gemaakt van een wolkbreuk dien zich in de vooravond van zaterdag 6 september boven ons dorp ontlaste. Opnieuw ondergelopen straten en na afloop weer veel mensen op straat, waaronder diverse autobezitters, die op deze manier verscheidene punten konden bekijken. De winkeliers waren daarover en niet ten onrechte zeer verbitterd.
Hun etalages werden hier en daar bedolven onder het opspattende water zodat sommigen op
zaterdagavond aan het ruiten zemen moesten. Enige zakenmensen zonden een schrijven aan
burgemeester Oldenhof met het verzoek, zodra de straten weer onder water zouden komen te staan, daar alle verkeer te verbieden. Maar het is mij niet bekend of zij succes hebben gehad.

H. J. Nijenhuis