De vroeger zo fraai omsloten markt mocht zich altijd in een grote belangstelling van publiek en koop
lieden verheugen. Cachet hieraan , gaven destijds de vele boeren, die na afzet van hun eieren een afzakkertje
namen in Café Marktzicht. Jaren geleden kwam op een bepaalde maandagmorgen nog vrij laat een
koopman aanzetten, die een standplaats uitzocht in de Brouwerstraat.

Op een wankel opklapbaar tafeltje deponeerde de man aardappelen, bieslook, uien, knoflook en wat ordinaire brandnetels. Zo op het eerste gezicht geen handel waar brood in zat, maar zodra zich voldoende publiek in hem heen had verzameld ,brak een ware spraakwaterval los. Jullie zullen wel denken wat wil die vrijer ons nu weer aansmeren.
Maar luister goed. Wat daar op tafel ligt, behoeft nadere uitleg. Het gaat om een levensbelang. Het heeft betrekking op onze voeding. Laten we allereerst vaststenen, dat wel denkende mensen geen dieren zijn, die
eten wat hen wordt voortgezet.
Ik heb een boer gekend, die als in de nawinter de hooivoorraad krap werd, een vracht hei ging maaien, de koeien een grote groene bril opzette en zodoende de dieren suggereerde, dat zij vers gras vraten.
Nee mensen zo gek krijgen ze ons niet. Hier op tafel liggen de ingrediënten, die ons van veel lastige
kwalen kunnen afhelpen. Maagkramp verstopping,aambei of bloeddruk verdwijnen bij een juist
gebruik van deze artikelen, die bij elke groenteboer verkrijgbaar zijn.
Maar, dat is het kernpunt, het hangt af van de juiste bereiding en daar kan ik jullie aan helpen.
Hij stopt even en haalt een klein boekje met blauwe kaft te voorschijn en vervolgt: Hierin wordt
precies beschreven hoe je voor een bepaalde ziekte de juiste maaltijd kunt bereiden. Dank zij de welwillendheid van de uitgever, die niet uit winstbejag heeft gewerkt, kan ik U dit unieke werkje aanbieden voor de prijs van slechts vijf en twintig cent .
Net toen hij met de verkoop wilde beginnen, tikte de marktmeester hem op de schouder: " Tachtig cent
staangeld, graag" .De koopman werd woest en viel uit: Maar man, wat haal je je in je hoofd. Ik heb geen
cent verdiend en bovendien ik sta helemaal niet op de markt maar op straat. Dat maakt niets uit
meende de marktmeester op maandagmorgen hoort dit gedeelte bij de markt: Je ziet maar, dat je ze krijgt , repliceerde de koopman en keek daarbij zijn tegenstander, die zeker een kop kleiner was, grimmig aan. De
marktmeester waagde zich niet aan verdere discussies, maar ging zijn licht opsteken bij een agent. Deze
had ook al geen pasklare oplossing bij de hand. De Brouwerstraat was op maandagochtend niet voor het
verkeer afgesloten, hetgeen bij de markt wel het geval was.

Inmiddels hadden zich om het gammele tafeltje talrijke toeschouwers verzameld, die nieuwsgierig
waren wie er op den duur aan het langste eind zou trekken: de koopman of de marktmeester. Even later
kwam laatstgenoemde met een agent aanzetten, die een wijs man bleek te zijn en een Salomons oordeel gaf: Ga maar door met verkopen tot het sluiten van de markt. Als je dan een voldoende omzet hebt gehaald, wordt het marktgeld alsnog voldaan.
De koopman keek met een half oog naar het uniform, dat altijd nog een zeker gezag uitstraalt en verklaarde zich akkoord, terwijl de marktmeester ook tevreden met de oplossing. Hij had voor het Edese publiek, waaronder vele kennissen stonden, zijn gezicht gered.

H. J. Nijenhuis