Het is altijd prettig met de heer Geurt van Silfhout Wzn. te Bennekom een praatje te maken.
De gezellige, gemoedelijke oude heer heeft altijd wat te vertellen en het gesprek is steeds doorspekt met kwinkslagen en grappen.
Jammer, dat een mens zo gauw oud wordt, zei de 78 jarige heer Van Silfhout, toen we hem laatst een bezoek brachten en hij meende het uit de grond van z'n hart.
Men zou het echter de energieke heer van Silfhout, die met ogen tintelend van levenslust met ons zat te praten, niet aanzien, dat hij de leeftijd der zeer sterken reeds dicht genaderd is.

Ja,te vertellen Heeft Geurt van Silfhout altijd iets, maar hij komt toch wel het meest op dreef, als hij over het bedrijf begint, dat hij in de loop van een veertig jaar heeft opgebouwd, na de oorlog in samenwerking met zijn en schoonzoon, de heer S. Smit. Met recht is hij trots hierop, want het is een prestatie, die getuigt van een groot doorzettingsvermogen en enorme werkkracht, maar ook van een goed inzicht en een betrouwbaar karakter. De mensen hebben ervaren, dat men aan Geurt iets kon toevertrouwen en dat hij hun belangen behartigde op een wijze, waarvoor ze niets dan lof hadden. Maar niet in de laatste plaats moet ook genoemd worden het prettige humeur, waardoor hij de goodwill verwierf van ,al die mensen, waarmee hij door zijn bedrijf in aanmerking kwam.

Harde jeugd
Geurt van Silfhout mag een prettige jeugd gehad hebben, gemakkelijk is ze niet geweest. Vader Willem legde hem niet in de watten.
Maar daardoor werd hij ook gestaald voor het harde leven, dat hem in de toekomst wachtte en werd het doorzettingsvermogen in hem ontwikkeld,waardoor hij zijn bedrijf kon opbouwen.
Reeds op 10jarige leeftijd moest hij met de vrachtwagen van vader mee naar Arnhem,want ook Willem van Silfhout had reeds een bodedienst.

Meer dan 100 jaar is de naam Van Silfhout reeds verbonden aan het vervoerbedrijf in Bennekom en omgeving. Dinsdag en vrijdag ging Geurt niet naar school(een leerplichtwet was er nog niet) maar dan moest hij in het bedrijf helpen.
Om twee uur 'snachts vertrekken,om half elf 'savonds weer thuis! En de vorige avond was hij door het dorp gegaan om overal te vragen of er boodschappen meegebracht moesten worden.
De volgende morgen brachten de boeren het vee dat naar Arnhem moest. Varkens naar de markt en nuchtere kalveren naar de slager.
Als alles in de wagen was werd in de vroegte de reis aanvaard . Het werd een drukke dag en de verdiensten waren er niet naar. Voor een pakje 0,15 een jong vakken een dubbeltje en een kalf 0.30. Dat waren de vrachtprijzen en er moest hard gewerkt worden om en boterham te verdienen. Gelukkig had vader Willem ook nog andere bronnen van inkomsten.
Als ze dan 's avonds thuis kwamen en de wagen losten, kwam vader soms tot de ontdekking dat er een pakje vergeten was. Geurt, je moet het morgenochtend maar halen. Hier heb je een stuiver om in De Koude Herberg, een kop koffie te kopen. Je gaat maar vroeg op stap.
Dan moest Geurt de volgende morgen weer naar Arnhem lopen, 3 uur heen en 3 uur terug, want met de trein gaan,dat was er niet bij.
Een retourtje koste f 0,45 en dat kon bruin niet trekken. Wat hielp tegensputteren? Nee,Geurt werd niet in de watten gelegd!

Alleen met de vrachtwagen
Toen Geurt ouder werd moest hij alleen met de vrachtwagen naar Arnhem.
Dat waren soms bijzonder zware tochen, vooral als de wegen door sneeuw of regen diepe sporen kregen en soms bijna onbegaanbaar waren. Dan stuurde vader van Silfhout zijn tweede zoon Willem 's avonds met een paard naar Heelsum, want het viel niet mee om de "stikke huchten" die zich in de weg naar Bennekom voordoen op te komen.

Willem, nog maar een jongen van een jaar of tien had er dikwijls niet veel zin in, want hij moest in Heelsum soms lang wachten, maar er hielp geen lieve moeder aan. Het moest gebeuren en Willem kwam broer Geurt helpen. Ze kwamen laat thuis en na zo'n barre tocht zal het zoet rusten geweest zijn.
Soms ging er wel eens een knecht mee en op een avond had deze zich op de terugreis in de wagen te slapen gelegd. Geurt zette de wagen in de schuur die avond met de bedoeling hem de volgende morgen te lossen. De knecht hoorde niets en Geurt meende, dat hij naar huis gegaan was. De volgende morgen kwam er een doodongeruste moeder bij Geurt, om te vragen waar haar zoon was.
Het bed bleek onbeslapen, dus hij was niet thuis gekomen. Geurt stond verbaasd te kijken, maar toen hij een paar stappen in de richting van de wagen deed, kwam er juist een slaperig gezicht om een hoekje kijken. De jongen wist eerst nauwelijks wat er aan de hand was, maar moeder en ook Geurt waren blij hem heelhuids weer te zien verschijnen.
Geurt heeft nog lang plezier om het voorval gehad.

Eigen bedrijf
In het begin van de twintiger jaren kon Geurt van Silfhout van Geurt Welgraven een bedrijfje overnemen voor de m van vierhonderd gulden. Maar het was het er bedrijf ook wel naar.

Met een hondenkar moest hij zijn vrachtgoederen vervoeren. Dat was het begin, maar uit dit begin zou bet grote
expeditie- en garagebedrijf geboren worden, dat op dit gebied een belangrijke plaats op de Neder-Veluwe zou gaan innemen.

Uit het goederenvervoer ,dat met een hondenkar begon,groeide een auto en expeditiebedrijf,dat thans vele voortuigen telt.

Berg opwaarts.
Van 1923 af ging het bergopwaarts, want toen kwam hij in contact met e Nederlandse spoorwegen en werd hem het stukgoederenvervoer toevertrouwd tussen Ede en Bennekom.
Het leven werd er niet gemakkelijker op, want het werd sjouwen en zwoegen meermalen daags achter de hondenkar
langs de Grindweg tussen station Ede en Bennekom. Goederen laden, vervoeren en weer lossen en dan maar weer
een nieuwe reis en nog eens en nog eens……..
Maar in 1924 zagen we Geurt reeds met de wagen rijden en had hij in Geurt Welgraven een trouwe helper gevonden.
Jaren heeft deze in het steeds groeiende bedrijf gewerkt.

Dit is Geurt welgraven met zijn hondenkar en de hond Hector. Hij vervoerde goederen, van station Ede naar Bennekom. Van hem het nam de heer Van Silfhout zijn bedrijfje over.

Van Gend en Loos
Het was in het jaar 1932 dat Van Gend en Loos een contract af kon sluiten met het vervoer naar Wageningen en dat werd in 1940 en 1941 uitgebreid met Lunteren en Heelsum.
Toen had paard en wagen al afgedaan en de vrachtwagens namen de plaats in.
Al die jaren door had de heer Van Silfhout in zijn vrouw een trouwe helpster. In de moeilijke beginjaren bestond ze het soms in zeer vroege morgenuren met paard en wagen er alleen op uit te trekken. Geurt heeft dat altijd gewaardeerd en is tot op de dag van vandaag dankbaar dat zij op haar wijze een belangrijk aandeel heeft gehad in de opbouw van het bedrijf.
De herinnering is alleen gebleven want zijn echtgenote is hem enige jaren geleden ontvallen.Ook het personeel,dat haar gekend heeft ,spreekt nog steeds met grote lof over mevrouw van Silfhout,die voor iedereen een vriendelijk woord had en met hun meeleefde.

De posterijen.
Ook de posterijen wisten geurt van Silfhout te vinden. Het vervoer van de post begon ook weer op bescheiden wijze . Voor 5cent de kilometer werd het met een luxe auto vervoerd. Thans bedraagt het vervoer per week ongeveer 200 ton. Het was wel een zeer
Snelle groei! Zo ging het met het gehele bedrijf.

Hulp van de jongste firmant
Dat de oorlog voor dit bedrijf ook grote moeilijkheden bracht is een vanzelfsprekend feit.
Na de oorlog moest in een totaal ontredderde wereld het bedrijf weer opgebouwd worden. Het was een gigantische taak!
Gelukkig heeft de heer Van Silfhout in die dagen in zijn schoonzoon, de heer Smit, een niet genoeg te waarderen
medewerker gevonden.
In de loop der jaren, toen de oudste firmant zo langzamerhand aan een rustiger leven toe was, heeft hij de zaken
hoe langer hoe meer aan de heer Smits overgelaten en thans heeft deze de leiding en kan Geurt genieten van een
prettige oude dag, zonder zorgen over het bedrijf en omringd van zijn familieleden.
Door de intrede van de heer Smit in het bedrijf heeft dit op andere wijze ook nog een belangrijke uitbreiding verkregen.

Garagebedrijf.
Het wagenpark, dat inmiddels uitgegroeid is tot elf vrachtwagens, eiste een eigen werkplaats en men had tot voor
de oorlog één monteur in dienst.
In 1954 werd echter een garagebedrijf gesticht en met de verkoop van de Renault auto's begonnen.
Dit betekent, dat thans aan de Lindelaan een grote garage met werkplaats en auto showroom is gebouwd en dat
begin 1960 de 500ste nieuwe Renault auto werd afgeleverd.
Twee verkopers hebben hun werkzaamheden in het rayon dat de gemeente Ede, Veenendaal, Renkum, Heelsum, Wageningen, een gedeelte van de Betuwe en de streek langs de Rijn tot Leersum beslaat.
Het aantal verkochte auto's wijst wel uit, dat de naam van dit garagebedrijf
een goede klank heeft.
Het personeel van het bedrijf bestaat thans uit 35 personen, waarvan er velen reeds lang in dienst bij de firma zijn. Zo kwam het bedrijf onder de bekwame leiding van de heer Smit tot steeds grotere bloei.

Aan de Lindenlaan in Bennekom werd een garagebedrijf geopend,begin 1960 werd de 500ste nieuwe auto afgeleverd.

Met dezelfde energie en voortvarendheid,die de oudste firmant steeds heeft gekenmerkt,nam hij deze taak op zijn schouders en we zijn overtuigd,dat een zaak,die iemand van zijn formaat aan het hoofd heeft staan ,een periode van groei en bloei heeft. zijn vruchten afgeworpen.
Wij verheugen ons, dat de man, die de grondlegger van dit alles was in zijn levensavond de vruchten plukt van hetgeen hij door noeste arbeid tot stand bracht.
Een arbeid echter, die niet geslaagd zou zijn zoals dit thans het geval is, als hij niet die karaktereigenschappen had bezeten, die hem de waardering en medewerking van vooraanstaande personen in het vervoerswezen nieuwe wezen heeft bezorgd.

Ook de regering heeft hem willen eren door hem een gouden medaille te verlenen.
Dit alles maakt, dat we in de heer van Silfhout een man ontmoeren, die met vreugde opzijn levensweg terug ziet en die ,ondanks de donkere wolken,die ook ongetwijfeld over hem heen gingen,steeds met het gezicht naar de zon gaat staan,zodat de schaduwen achter hen vallen.